Terug naar overzicht

Smile to the world

Geplaatst op 02-02-2016
Smile to the world

Van de week had ik een afspraak in hartje centrum Amsterdam. Na mijn auto geparkeerd te hebben in de parkeergarage van de Bijenkorf vervolgde ik mijn weg naar het restaurant waar ik de afspraak had. Tijdens mijn wandeling deed ik onbewust input op voor een blog. Alleen al dat ene zinnetje, in sierlijke letters op een straatbord geschreven, “Morgen gratis koffie en overmorgen gratis bier”, vormde een glimlach op mijn gezicht. Een mooie tekst waar niets aan gelogen is. Wat zal de uitbater van dat café, evenals zijn vaste stamgasten, een hoop lol hebben om zo’n zinnetje. Helemaal als de provinciaaltjes de stad aan doen. 

 

Aangekomen in het restaurant, met de nadrukkelijke aantekening dat ik niet op tijd was, dat ben ik namelijk nooit….maar in dit geval was ik te vroeg, kon ik op mijn gemak de gasten om me heen observeren. Midden in het etablissement stond een groot televisiescherm waar grappige spreuken en oneliners werden gepresenteerd, afgewisseld met positieve kreten welke via facebook of twitter waren geplaatst. De positiviteit spatte ervan af. In een samenleving die voortdurend hamert op positiviteit is het niet makkelijk toegeven dat je het lastig hebt. We zien dat eigenlijk in alles terug. Als je wordt gevraagd hoe het met je gaat zal 99 van de 100 keer het antwoord “goed” zijn. Positieve teksten op internet, kreten op t-shirts en/of een stoere persoonlijke kreet op je getatoeëerde arm moeten de ander duidelijk maken dat jij je goed voelt.

 

Een paar tafels van mij vandaan staarde een meisje star voor zich uit. Ze droeg zo'n hoge broek die jarenlang lang het toonbeeld van fout was, maar nu het symbool van extreme hipheid, en haar gezicht zou knap zijn als haar mond wat minder zurig stond. Schijnbaar was ze aan het wachten op haar vriend of bekende. Bij binnenkomst van haar tafelpartner, een Gerard Joling- lookalike, kreeg ze als welkomstgroet van hem 'Kijk niet zo boos!' te horen. 'Bemoei je er niet mee,' krijsde ze en beende vervolgens woedend de koffietent uit. In de snelheid kon ik nog net de zin lezen die op haar tasje staat. 'When you smile to the world, the world smiles back.'

 

Onbedoelde ironie, ik geniet daar van. Momenteel kan ik wat dat betreft mijn lol niet op, want de spreuk of oneliner is in. En spreuken die niet stroken met de realiteit werken altijd op mijn lachspieren. Als je om je heen kijkt, dan ligt de ironie op straat. In datzelfde restaurant was de vrouw in de dankbare leeftijd met gele Marlborovingers die haar vermoeide bonbonella’s had verpakt in een strak T-shirt met de tekst “hot chick” ook een ultiem geestige verschijning. “Hot chick”, zelfspot of juist gemeend?

 

In de tussentijd was mijn gesprekspartner gearriveerd en ofschoon het een zakelijk gesprek betrof, verbaasde ik mij steeds meer over de mensen die ik tijdens ons gesprek voorbij zag lopen. En dan met name om de positieve teksten die zij op hun kleding of tassen hebben staan.  Het gaat me te ver om te zeggen dat het me ontroert, maar het leven in een samenleving die voortdurend hamert op positiviteit, de schouders eronder, tjakka en joepederdepoepzatopdestoep is het niet makkelijk toegeven dat je het ook lastig kan hebben.

 

Het lijkt allemaal verplichte vrolijkheid en geeft aan hoe je je op dat moment voelt. Eigenlijk had dat meisje gelijk met haar gesacherijn. Verplichte vrolijkheid op een linnen tasje, wat een flauwekul. Zou het niet fijn zijn een tekst te dragen die bij je stemming past? Er zijn momenten dat de wereld schuurt en de zwaarte zich moeilijk laat verjagen. Waarom bestaat er geen tasje waarop staat: 'Ik heb het vandaag even niet makkelijk'? Dat gebeurt namelijk niet, simpelweg omdat we zulke teksten niet op onze accessoires, kleding of lichaamsdelen willen dragen. We willen de ander niet laten weten dat het soms even wat minder gaat. Nee, het gaat altijd goed met ons. Ergens heb ik ooit gelezen dat steeds meer mensen die vechten met depressie, verslaving of zelfmoordgedachten een kleine tattoo van een puntkomma laten zetten. Dit om de wereld subtiel te tonen dat ze worstelen.

 

Wat dat betreft was die ene zin, die ik op dat drukke televisiescherm in het cafe, voorbij zag komen een hele passende. Bedoelt om je positiviteit een boost te geven, zat er toch ook een aardige boodschap in verwerkt. Een boodschap die mooi aansluit op het mogen uiten van je gevoel.

 

“Wees sterk genoeg om alleen te staan, slim genoeg om te weten wanneer je hulp nodig hebt, en dapper genoeg om het te vragen.” En zo is het maar net, daar kan geen grappig zinnetje of puntkomma tattoo tegenop.

 

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/DVg2EJvvlF8" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>



Succes zit in delen met soortgelijk denkenden